Εργασία 10 - ΑJAX

Ο σύνδεσμος προς το αρχείο .rar που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της εργασίας 10 είναι ο ακόλουθος,

http://inf-server.inf.uth.gr/~nilarisi/www/ergasia10.rar

Ως προς τις απαιτούμενες προδιαγραφές της εργασίας, να σημειώσω τα εξής.

Στον Minimal News Reader εμφανίζονται οι 5 πρώτες καταχωρήσεις του RSS feed. Ο αριθμός προέκυψε με βάση και αφού προηγήθηκε η διαμόρφωση του χώρου όπου θα εμφανίζονται τα εκάστοτε περιεχόμενα.

Ως RSS feed, επιλέχθηκε αυτό του ιστοχώρου news.in.gr. Στο συγκεκριμένο αυτό RSS feed δεν υπάρχουν καταχωρήσεις στο αντίστοιχο xml που να περιλαμβάνουν και κάποια εικόνα. Συνεπώς, δεν προβλέφθηκε κατά την κατασκευή του κώδικα του Minimal News Reader η εμφάνιση εικόνας δίπλα από κάθε νέο.
Ο αντίστοιχος προγραμματιστικός φόρτος δαπανήθηκε σε μια πιο προσεγμένη εμφάνιση του τελικού προϊόντος και στην κάλυψη-παρουσίαση όσων των δυνατών περισσότερων πεδίων του xml στην τελική μορφή.

ΥΓ. Παρατήρησα κατά τύχη ότι το λινκ προς την εργασία 8 οδηγεί εσφαλμένα προς την εργασία 6. Δε γνωρίζω εάν αυτό το διαπιστώσατε και εσείς. Σε κάθε περίπτωση ενημερώστε ότι έχετε ελέγξει την εργασία 8 και όλα βαίνουν καλώς. Ένα σχόλιο ή κάποιο μαιλ αρκεί. Σε περίπτωση που δε λάβω ειδοποίηση μέχρι την επόμενη Παρασκευή, θα σας ενοχλήσω σχετικά και στο μάθημα

Εργασία 9 - google maps

Ο σύνδεσμος προς το αρχείο .html που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της εργασίας 8 είναι ο ακόλουθος,

http://inf-server.inf.uth.gr/~nilarisi/www/ergasia9.html

Ως προς τις απαιτούμενες προδιαγραφές της εργασίας, να σημειώσω τα εξής.

Σχετικά με το ανέβασμα φωτογραφιών. Έχει δημιουργηθεί η απαραίτητη διεπαφή, μόνο που δεν κατασκευάστηκε η υποδομή ώστε οι φωτογραφίες που θα σηκώνει ο εκάστοτε χρήστης να μεταφορτώνονται στο site. Αντ' αυτού σε κάθε marker μπαίνει μια default εικόνα στο αντίστοιχο infowindow.

Μετά από κάθε submit, εκκαθαρίζονται οι φόρμες ώστε να ξεκινήσει από την αρχή η διαδικασία.

Για την επιλογή της θέσης που θα τοποθετηθεί ο marker (άρα και το infowindow) υπάρχουν δύο δυνατότητες. Ή απευθείας μέσω διεύθυνσης ή μέσω συντεταγμένων. Στον κώδικα υπάρχει πρόβλεψη ώστε να εξετάζονται με σειρά προτεραιότητας (πρώτα εάν εισήγαγε ο χρήστης διεύθυνση) ώστε να μην υπάρχουν συγκρούσεις.

Ως αρχική εικόνα του google map καθορίστηκε η πλησιέστερη δυνατή στην εικόνα που απαντάται στην εκφώνηση.

Εργασία 8 - javascript(reloaded)

Ο σύνδεσμος προς το αρχείο .rar που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της εργασίας 8 είναι ο ακόλουθος,

http://inf-server.inf.uth.gr/~nilarisi/www/ergasia8.rar

Ως προς τις απαιτούμενες προδιαγραφές της εργασίας, να σημειώσω τα εξής.

Για την επιλογή χρωμάτων η είσοδος θα πρέπει να είναι της μορφής "red", "green" ή ακόμη και "#f5dab4" όπου f5dab4 κάποιος 16κός.

Τα μηνύματα, υποθέτουμε πως το καθένα είναι περίπου τόσοι χαρακτήρες ώστε να χωρούν σε μια από τις 16 γραμμές που είναι η περιοχή εμφάνισης μηνυμάτων. Ειδάλλως, βγαίνουμε εκτός περιοχής αφού η συνθήκη τερματισμού αναμένει απλά 16 στο σύνολο μηνύματα.

Περί “Information Overload” και “Attention Economy” (final cut)

Βρισκόμαστε στο πρελούδιο της Γαλλικής επανάστασης όταν στα 1755 ο Γάλλος φιλόσοφος Denis Diderot θα αναφερθεί για πρώτη φορά στη διαφαινόμενη αλλαγή στον τρόπο που αλληλεπιδρά ο σύγχρονος ανθρώπινος νους με τα γνωστικά ερεθίσματα που δέχεται από το περιβάλλον του:

• "As long as the centuries continue to unfold, the number of books will grow continually, and one can predict that a time will come when it will be almost as difficult to learn anything from books as from the direct study of the whole universe. It will be almost as convenient to search for some bit of truth concealed in nature as it will be to find it hidden away in an immense multitude of bound volumes." Encyclopédie"

Πράγματι, η ραγδαία τεχνολογική ανάπτυξη, απόρροια της βιομηχανικής επανάστασης και των απαρχών εδραίωσης του καπιταλιστικού συστήματος, θα πυροδοτήσει και θα εκβιάσει μια πρωτόγνωρη πρόοδο στον τομέα της επιστήμης και των γραμμάτων. Η μεταφορά αυτή της γνώσης στο ευρύ κοινό θα επιτευχθεί μόνο μετά τις διάφορες κοινωνικές αναταραχές (ύστερος 19ος και απαρχές 20ου αιώνα) και την εδραίωση των μέσων ενημέρωσης ως καθοριστικού παράγοντα στη διαμόρφωση της καθημερινότητας του νέου "ανθρώπου-εργάτη".

Η ενσωμάτωση των μέσων ενημέρωσης στο σύμπλεγμα των μορφών άσκησης εξουσίας, -ιδίως μετά και την εφεύρεση της τηλεόρασης- θα μεγεθύνει το βαθμό έκφανσης του φαινομένου αυτού σε κάθε μορφή αποτίμησης της πληροφορίας (επιστημονική γνώση, καθημερινότητα, πολιτική) από τον άνθρωπο. Η εισαγωγή δε του διαδικτύου στην καθημερινότητα του, δε θα μπορούσε να αποφύγει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που κληρονομεί κάθε μέσο παροχής πληροφόρησης στη νέα ψηφιακή του εκδοχή, οδηγώντας πλέον έτσι σε μια υπερθετική μορφή εμφάνισης και διείσδυσης του φαινομένου αυτού της υπερσυσσώρευσης πληροφοριακών πηγών και μέσων.

Είναι αυτή η "πλεονάζουσα" γνώση-πληροφορία αλλά αφενός και ο τρόπος που αυτή παρέχεται από το μέσο-κομιστή και αφετέρου ο τρόπος πάλι που καλείται ο δέκτης να τη διαχειριστεί και να την επεξεργαστεί, που αποτελούν τον κορμό αυτού που ονομάζουμε "Πλεονάζουσα πληροφόρηση" κατά τον όρο που εισήγαγε πρώτος στα 1964 ο Bertram Gross, στο βιβλίο του "The Managing of Organizations" ως "Information overload".

Ήδη από το 1971, ο Herbert Simon θα αναζητήσει συστηματικά και εμπεριστατωμένα μια μέθοδο προσέγγισης του φαινομένου αυτού συμβάλλοντας στην αναγωγή του ως ενός προβλήματος καθαρά οικονομικής φύσεως, ορίζοντας παράλληλα και τις απαρχές αυτού που θα χαρακτηριστεί αργότερα ως "Attention Economy". Βάση της αναλυτικής αυτής διαδικασίας η πρόσβαση στην γνώση και την πληροφορία καλείται να γίνει πάντα κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις και διαδικασίες ώστε να επιτευχθεί το προσδοκώμενο αποτέλεσμα.

• "...in an information-rich world, the wealth of information means a death of something else: a scarcity of whatever it is that information consumes. What information consumes is rather obvious: it consumes the attention of its recipients. Hence a wealth of information creates a poverty of attention and a need to allocate that attention efficiently among the overabundance of information sources that might consume it"

Poverty of attention ή "Attention crisis", "Information overload syndrome" είναι όροι που για κάποιον που έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με το αντικείμενο φαντάζουν υπερβολικοί αλλά κρύβουν έναν ολόκληρο κόσμο με διόλου ευκαταφρόνητα οικονομικά μεγέθη και πλήθος συγγραφικού έργου.

Κατά την ανάλυση που ενδεχομένως θα επιχειρήσει κάποιος θέλοντας να κάνει μια ολιστική παρουσίαση του φαινομένου αυτού (Information Overload) και των παρελκόμενων του (οι ανωτέρω αλλά και άλλοι παραπλήσιοι όροι), θα καταλήξει σίγουρα κάποια στιγμή να "μολυνθεί" από αυτό που μελετάει καλούμενος να διαχειριστεί σωστά τη σχετική και περίσσια με το αντικείμενο αυτό πληροφορία. Πέρα αυτού του "συστημικού" προβλήματος, το σίγουρο είναι επίσης ότι δε θα μπορέσει να αγγίξει όλες τις πτυχές και εκφάνσεις του φαινομένου. Δεν πρέπει όμως να αγνοούμε το γεγονός ότι στην εποχή της τηλεματικής, δεν έχει σημασία πλέον η γνώση αυτή καθ' εαυτή ως αξιακό αντικείμενο, αλλά η πρόσβαση στη γνώση, αποτιμώντας ίσως τη ρήση:

• Information is not knowledge.
  – Albert Einstein

Με βάση λοιπόν αυτό το μοντέλο εργασίας, η παρουσίαση του φαινομένου θα πρέπει να ξεκινήσει με τις αιτίες που συντελούν στην εμφάνιση του, κάνοντας σαφή τη διάκριση του με την έννοια του "Sensory overload" και δείχνοντας ενδεχομένως κάποιες χαρακτηριστικές πηγές δημιουργίας του φαινομένου ως προς κάποιο υποτομέα όπου εμφανίζεται το φαινόμενο αυτό (πχ I.O. στο Internet). Ακολούθως θα πρέπει να αναφερθεί στον τρόπο που διαφαίνεται η ιδιαιτερότητα του φαινομένου προβάλλοντας ζητήματα-θέσεις του όπως "Information Fatigue", "Information Addiction" (παραθέτοντας ίσως προσωπικές μαρτυρίες "χρηστών"), και αναδεικνύοντας πιο επισταμένα το "I.O.S = Information Overload Syndrome", τη σύνδεση του με τον τομέα της ψυχιατρικής, και τρόπους αντιμετώπισης του μέσα από τεχνικές που ξεκινούν από απλές συμβουλές έως προτάσεις ειδικών. Όλα τα παραπάνω είναι ζητήματα-θέσεις που αφορούν κυρίως τον τρόπο εκδήλωσης του φαινομένου στο διαδίκτυο και λιγότερα τα υπόλοιπα -ηλικιακά μεγαλύτερα- μέσα.

Με τη λέξη παρελκόμενα, αναφερόμαστε σε έννοιες όπως οι παραπάνω θέσεις αλλά κυρίως στα όσα χαρακτηρίσαμε ως "Attention Economy". Θα πρέπει να ξεκινήσουμε πάλι από μια προσπάθεια να αποδώσουμε συνοπτικά τον όρο, να αναφέρουμε εν συνεχεία το πως αυτός επενεργεί στον τομέα των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης και να καταλήξουμε στην εξέταση του θέματος από καθαρά οικονομική σκοπιά. Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει αναλύσεις που εμπεριέχουν έννοιες όπως ο μετασχηματισμός των τάξεων λόγω της νέας αυτής οικονομίας αλλά και προφανώς μελέτες ειδικών που να καταδεικνύουν αυτή τη μεταστροφή του οικονομικού μοντέλου και τα νέα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα μέσα από μια σειρά ενδεχομένως κατάλληλα επιλεγμένων άρθρων. Η νέα αυτή "δομή" εκτός του παραπάνω θεωρητικού πλαισίου ανάλυσης, απαιτεί και απτά παραδείγματα που αφορούν τόσο τον τρόπο που οι εταιρίες επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν το φαινόμενο προς ιδίο όφελος, αλλά και το πως αυτό επεκτείνεται στον τρόπο που λειτουργεί το ίδιο το διαδίκτυο, από λειτουργικής-τεχνικής σκοπιάς και από πλευράς των ίδιων των χρηστών.

Σίγουρα μια τέτοια ολιστική προσέγγιση θα πρέπει να δώσει χώρο και στους θιασώτες της αντίπερα όχθης ώστε να μπορεί ο αναγνώστης να εξάγει μόνος του τα δικά του συμπεράσματα μην όντας χειραγωγούμενος από μια μονολιθική και προκατειλημένη ενδεχομένως παρουσίαση.

Όλα αυτά στη θεωρία, διότι στην πράξη το πως θα προσεγγίσει ο καθένας μια τέτοια εργασία εναπόκειται σε αυτό που καλούμε, "ποιητική αδεία"...

Εργασία 6 - Δημιουργία Ιστοχώρου Τριών Σελίδων

Ο σύνδεσμος προς το αρχείο .rar που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της εργασίας 6 είναι ο ακόλουθος,

http://inf-server.inf.uth.gr/~nilarisi/www/ergasia6.rar

Το template που επιλέχθηκε μπορεί να απαντηθεί εδώ,
http://www.oswd.org/design/preview/id/3692

Να σημειώσω πως έγιναν κάποιες μικροαλλαγές στο .css αρχείο ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Τέλος, αντιμετώπισα ένα περίεργο πρόβλημα (άσχετο με αυτό καθ' εαυτό το αντικείμενο της παρούσας εργασίας) όσον αφορά το μέγεθος και την μορφοποίηση των συνδέσμων που έβαλα προς τα αρχικά άρθρα. Η φύση του προβλήματος αναλύεται στον εξής σύνδεσμο,
http://www.w3.org/TR/CSS2/visufx.html

Δυστυχώς δεν κατάφερα να διορθώσω την μορφή εμφάνισης των υπερσυνδέσμων. Περισσότερα στο μάθημα...

Εργασία 5 - Διαμόρφωση Ιστοσελίδας με Χρήση CSS

Ο σύνδεσμος προς το αρχείο .rar που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της εργασίας 5 είναι ο ακόλουθος,

http://inf-server.inf.uth.gr/~nilarisi/www/ergasia5.rar

Εργασία 3 - Δημιουργία Ιστοσελίδας με HTML

Ο σύνδεσμος προς το αρχείο .html που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της εργασίας 3 είναι ο ακόλουθος,

http://inf-server.inf.uth.gr/~nilarisi/www/ergasia3.html

ΥΓ1. Ανανεώστε την αντίστοιχη εγγραφή στον κατάλογο σας με τις παραδοθέντες εργασίες.
ΥΓ2. Για όσους "αγαπούν" την τηλεόραση και γενικά τον τρόπο που λειτουργούν τα ΜΜΕ και επενεργούν πάνω στην ανθρώπινη δραστηριότητα, ένα καταπληκτικό ντοκιμαντέρ-συνέντευξη του μεγαλύτερου ίσως εν ζωή πολιτικού επιστήμονα-φιλοσόφου, Noam Chomsky.
Μόνο για ανήσυχα πνεύματα. Οι υπόλοιποι πιάστε τα οινοπνεύματα...

Εναλλακτική πρόταση interface ενός ιστοχώρου social networking(updated)

Και ενώ μιλούμε εδώ και μερικά χρόνια περί social networking, θα παρατηρούσε κανείς πως λίγα έχουν γίνει στον τομέα του interface ενός τέτοιου ιστοχώρου. Σίγουρα, φανταχτερά χρώματα, κυλιόμενα μηνύματα, καλοσχεδιασμένες και εργονομικές διεπαφές, αναβοσβήνοντες ενδείξεις, εξατομικευμένα layouts και πολλά άλλα έχουν αλλάξει δραματικά το πως εμφανίζεται στο χρήστη το περιβάλλον ενός ιστοχώρου.

Είναι όμως σύμφωνα όλα τα παραπάνω με τις πραγματικές δυνατότητες και απαιτήσεις μας στην πορεία μετάβασης σε ένα μελλοντικό Web 3.0?

Αν παρατηρείστε προσεκτικά ιστοχώρους όπως το Facebook ή το MySpace, θα δείτε πως η διεπαφή τους είναι κατά βάση η ίδια. Το περιβάλλον εργασίας είναι χωρισμένο σε frames (HTML ορολογία) και επιλέγοντας κάθε φορά το ζητούμενο αντικείμενο-λειτουργία, εμφανίζεται στο αντίστοιχο frame το ανάλογο περιεχόμενο. Κάπως 2-στατη θα έλεγε κανείς λογική, και ίσως για κάποιους παρωχημένη.

Παρωχημένη, διότι η τεχνολογία έχει κάνει μεγάλα άλματα προς την 3η διάσταση. Πρώτο το λειτουργικό Linux παρείχε τη δυνατότητα (χωρίς βέβαια αντίστοιχα χρηστικά οφέλη όπως αποδείχθηκε) η επιφάνεια εργασίας να είναι 3-στατη. Ακολούθησε η εταιρία Apple, προσπαθώντας να παρέχει διεπαφές μακριά από το 2-στατο γνώριμο περιβάλλον που παρέπεμπε στα Windows ώστε να αποκτήσει έτσι ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Γιατί όλη αυτή η εισαγωγή? Διότι όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν τα ερεθίσματα για μια εναλλακτική πρόταση, μακριά από τα συνηθισμένα.


Το WUB (από το Web Cube) είναι ένας ιστοχώρος κοινωνικής δικτύωσης που προσφέρει ότι και ένας "συμβατικός" με τη διαφορά ότι το περιβάλλον εργασίας παραπέμπει σε 3-στατη έκφανση της πραγματικότητας.

Αποτελείται από ένα "κύβο" ή πολύεδρο, κάθε πλευρά του οποίου είναι μια από τις παρεχόμενες διεπαφές και μια μπάρα εργαλείων όπου μπορούμε να δούμε συνολικά όλες τις παρεχόμενες λειτουργίες.

Ως προς τη μπάρα εργαλείων, με σειρά εμφάνισης από αριστερά προς τα δεξιά έχουμε:

• Ρυθμίσεις λογαριασμού
• Προφίλ χρήστη
• Φίλοι
• Groups/Networks
• Photos
• Videos
• Music
• Events
• Mail
• Messages
• info (μενού σχετικά με τον ιστόχωρο μετά την επιλογή του οποίου αναδύεται υπομενού με About, Terms και Help)

Τρόπος λειτουργίας
Μπορούμε, είτε να επιλέξουμε την επιθυμητή λειτουργία από την μπάρα εργαλείων και αυτή να εμφανιστεί στην "εμπρός" πλευρά του κύβου(καταλαμβάνοντας το σύνολο της οθόνης), είτε να περιστρέψουμε τον "κύβο" μέχρι να βρούμε το επιθυμητό. Μπορούμε επίσης τις "πάνω" και "κάτω" πλευρές να τις ορίσουμε σε μια default λειτουργία και για τους πιο απαιτητικούς...να παρέχουμε υποστήριξη για οθόνη αφής!

Τέλος ως header, έχουμε το logo (προφανώς έναν κύβο), την ονομασία του ιστοχώρου ακολοθούμενη από "~" και το username και τέλος, μπάρα με δυνατότητα αναζήτησης.

Η κάθε λειτουργία καταλαμβάνει το σύνολο της οθόνης, και εμφανίζεται είτε επιλέγοντας το αντίστοιχο εικονίδιο, είτε περιστρέφοντας τον κύβο μέχρι την επιθυμητή πλευρά.

Η μορφή εμφάνισης της κάθε λειτουργίας στην κεντρική οθόνη δεν αποτελεί αντικείμενο της εργασίας αυτής. Σίγουρα θα συνδυάζει όλα τα απαραίτητα γνωρίσματα μιας καλοσχεδιασμένης σύγχρονης διεπαφής ιστοχώρου κοινωνικής δικτύωσης.

Μίλησε κανείς για αβιογένεση...?

ΥΓ. Η παραπάνω εικόνα αποτελεί στιγμιότυπο όπου κατά τη λειτουργία της διεπαφής επιχειρούμε να περιστρέψουμε τον κύβο, όταν και από περιβάλλον πλήρους οθόνης μεταβαίνουμε σε αυτή την μορφή του χώρου. Για περισσότερες λεπτομέρειες αναζητήστε υλικό σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της επιφάνειας εργασίας στα Linux.

Περί social networking

Εισάγοντας στη μηχανή αναζήτησης Google τη φράση "social networks sites", η δεύτερη κιόλας καταχώρηση μας δίνει το ζητούμενο, τους 5 πιο δημοφιλείς ιστοχώρους
κοινωνικής δικτύωσης.

Τα αποτελέσματα φαίνονται μέσα από το σύνδεσμο,
http://www.ebizmba.com/articles/social-networking-websites

Έχουν εξαχθεί σύμφωνα με το eBizMBA Rank το οποίο είναι ο μέσος όρος των Alexa Global Traffic Rank, και U.S. Traffic Rank. Παρακάτω φαίνονται οι 5 πρώτες δημοφιλείς ιστότοποι με βάση των αριθμό τον αριθμό των μοναδικών μηνιαίων επισκεπτών (μέσα στην παρένθεση φαίνεται μια εκτίμηση eBizMBA Rank του αριθμού αυτού). Στον αρχικό σύνδεσμο θα βρείτε κατατάξεις και με βάση άλλα κριτήρια. Έτσι λοιπόν, με σειρά δημοφιλίας είναι οι :

1. facebook (550,000,000)
2. myspace (90,500,000)
3. twitter (89,800,000)
4. Linkedin (50,000,000)
5. Ning (42,000,000)

Ως προς τα κοινά τους συστατικά, τις ομοιότητες και τις διαφορές τους, μπορούμε να εντοπίσουμε στο διαδίκτυο τους εξής 3 συνδέσμους με ανάλογο υλικό της μελέτης μας αυτής.

• http://socialnetworking.lovetoknow.com/Characteristics_of_Social_Networks
• http://www.incredibleinternet.com/online-safety/netsmartz411/social-networking-sites
• http://social-networking-websites-review.toptenreviews.com/

Με βάση λοιπόν υλικό από τους παραπάνω ιστότοπους αλλά και την προσωπική μας ενδεχομένως εμπειρία πάνω στo social networking, τα κοινά συστατικά έχουν να κάνουν με τη δυνατότητα που παρέχεται στον εκάστοτε χρήστη :

• να δημιουργεί ένα προφίλ για τον λογαριασμό που θα διατηρεί στο χώρο με στοιχεία όπως, ψευδώνυμο (ή και πραγματικό όνομα αν το επιθυμεί), ηλικία, ενδιαφέροντα κ.ά. Τα στοιχεία αυτά μπορεί να είναι αληθή ή ψευδή ανάλογα με το κάθε χρήστη αλλά είναι σίγουρα η διαδικτυακή του "ταυτότητα" για τον ιστότοπο αυτό.
• να μπορεί να ανεβάσει οπτικοακουστικό υλικό
• να μπορεί να δημιουργήσει ένα δίκτυο "φίλων", οι οποίοι να μπορούν να επικοινωνούν και να αλληλεπιδρούν μαζί του,
• να μπορεί να αναρτήσει απόψεις, σκέψεις, ιδέες, καθιστώντας τον εαυτό του ένα δημοσιογράφο της διαδικτυακής κοινότητας.
• καθώς και πολλά άλλα που ποικίλουν ανάλογα με τη εξειδίκευση που ενδεχομένως να παρέχει ο ιστότοπος ως προς κάποιο τομέα (πχ, μουσική, τέχνες, γνωριμίες, κτλ)

Οι ομοιότητες των χώρων αυτών κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να συνοψιστούν στις εξής βασικές ιδέες :

1. Εξατομίκευση με βάση το χρήστη : Προτού την καθιέρωση ιστοχώρων όπως το Facebook ή το MySpace, παρατηρούνταν κατεύθυνση της πληροφορίας προς μια μόνο κατεύθυνση. Από το συγγραφέα ενός άρθρου προς του αναγνώστες. Πλέον έχουμε περάσει σε νέες εποχές όπου μιλάμε για broadcast ή multicast επικοινωνία, βασιζόμενοι σε ορολογία δανεισμένη από τον κόσμων της Επιστήμης των Υπολογιστών.
2. Διαδραστικότητα: η ικανότητα των κοινωνικών δικτύων να παρέχουν τρόπους κοινωνικοποίησης που έχουν φτάσει στο σημείο να ανάγονται και ως μόδα. Έχουμε ξεφύγει από την παλιά μορφή των ιστοχώρων που τους ήθελαν μια μοντέρνα εκδοχή των περιοδικών ή των βιβλίων. Πλέον, το πλήθος των δραστηριοτήτων που παρέχονται στα πλαίσια ενός τέτοιου χώρου κοινωνικής δικτύωσης, ξεπερνάει και τη φαντασία και του πιο απαιτητικού χρήστη.
3. Η κοινότητα είναι το παν: τα κοινωνικά δίκτυα στο διαδίκτυο δεν διαφέρουν σημαντικά από τα "συμβατικά" κοινωνικά δίκτυα. Υπάρχει πάλι ισχυρή αίσθηση ομαδικής συνοχής, κοινών ενδιαφερόντων, συνεργασίας, ακόμη ακόμη και ανάπτυξης δεσμών φιλίας εκτός του προκαθορισμένου τρόπου ορισμού αυτών.
4. Πυραμοειδής σχέσεις: παρατηρείται μια κλιμακωτή διάταξη στους χρήστες ανάλογα με τον αριθμό των σχέσεων που συνάπτει κανείς μέσα σε ένα ιστοχώρο κοινωνικής δικτύωσης. Όσο αυξάνεται το πλήθος των αλληλεπιδράσεων με τα άλλα μέλη, τόσο πιο πολύ ο χρήστης αυτός τείνει να καταστεί το κέντρο του ενδιαφέροντος και σημείο παραπομπής στις διαδικτυακές περιηγήσεις των υπολοίπων.
5. Συναίσθημα έναντι περιεχόμενο: είναι μια ιδέα την οποία έχω αναλύσει και στην προηγούμενη μου ανάρτηση. Ενώ παλιότερα εστιαζόμασταν στην παροχή πληροφοριών για τον επισκέπτη του ιστοχώρου, πλέον οι χώροι κοινωνικής δικτύωσης παρέχουν συναισθηματική υποστήριξη καθώς οι "φίλοι" και ο ίδιος ο χώρος είναι ένα απάγκιο από την πληκτική και ανιαρή (ενδεχομένως και δύσκολη) καθημερινότητα πολλών σύγχρονων ανθρώπων. Κάτι σαν γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης, "free of charge'

Ως προς τις διαφορές, χοντρικά θα επαναλάμβανα ξανά αυτό που ανέφερα παραπάνω. Έχουν να κάνουν κυρίως με την εξειδικευμένη "υπηρεσία" που ενδεχομένως να προσφέρει ο κάθε χώρος κοινωνικής δικτύωσης έναντι άλλων. Ειδικότερα, θα πρέπει κανείς να χρησιμοποιεί καιρό τους 5 παραπάνω πιο δημοφιλείς χώρους κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και πόσο μάλλον να τους έχει χρησιμοποιήσει έστω και μια φορά!

Ως μη ειδικός λοιπόν για το συγκεκριμένο ζήτημα, παραπέμπω στον σύνδεσμο
http://social-networking-websites-review.toptenreviews.com/
όπου υπάρχει μια συνοπτική απόδοση μεταξύ των διαφορών των 5 αυτών (αλλά και πολλών άλλων) τέτοιων χώρων social networking.

Περί Web 2.0

"Web 2.0" - Ένας ευφάνταστος τίτλος πλαισιωμένος με το ανάλογο παρουσιαστικό.

Πως μπορεί μια αφηρημένη έννοια που αφορά το διαδίκτυο να αποδοθεί σε μια μόνο λέξη, Web? Πως μπορεί επίσης κανείς αφού καταφέρει να συμπυκνώσει την έννοια αυτή σε τρία μόνο γράμματα, να της δώσει και επέκταση σαν να ήταν η "φρέσκια" έκδοση ενός συμβατικού anti-virus (2.0)?
Τελικά το "Web 2.0" είναι ένα ευφυολόγημα των καιρών ή ένας νέος ορίζοντας ως προς την εξέλιξη ολόκληρου του διαδικτύου?

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τη γνωριμία μας με το "Web 2.0" μέσα από την περίληψη 5 άρθρων από το διαδίκτυο σχετικά με το αντικείμενό μας αυτό. Τα άρθρα που επιλέχθηκαν για την παρουσίαση του όρου μπορεί κανείς να τα βρει μέσω των παρακάτω συνδέσμων. Τείνουν σε μια πιο κριτική παρουσίαση εστιάζοντας περισσότερο στα μειονεκτήματα από την είσοδο του όρου αυτού στις διαδικτυακές μας ζωές.

1. http://radar.oreilly.com/archives/2006/12/web-20-compact.html
   Ένα άρθρο αναφορικά με έναν σύντομο ορισμό που έδωσε ο Tim O' Reilly, ο άνθρωπος στον οποίο αποδόθηκε η μαζικοποίηση χρήσης του όρου μετά το O'Reilly Media Web 2.0 conference το 2004.
2. http://www.exforsys.com/tutorials/web-2.0/advantages-and-disadvantages-of-web-2.0.html
   Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του Web 2.0
3. http://ericjennings.wordpress.com/2007/06/20/web-20-good-or-bad/
   Ένα άρθρο πάλι για τα θετικά και τα αρνητικά του Web 2.0
4. http://www.roughtype.com/archives/2005/10/the_amorality_o.php
   Ο αμοραλισμός του Web 2.0
5. http://www.mappingtheweb.com/2007/12/13/web-20-critics/
   Αναδρομική χρήση του Web ή πως ένα αντεπιχείρημα σου επιστρέφεται πίσω.

Ο όρος πρωτο-χρησιμοποιήθηκε σε ένα άρθρο της Darcy DiNucci με τίτλο "Fragmented Future", στο οποίο περιέγραφε για τα πρώτα σημάδια μετεξέλιξης του διαδικτύου σε μια νέα μορφή που την ονόμασε "Web 2.0". Πέρασαν όμως 5 χρόνια όταν το 2004, οι O'Reilly Media και MediaLive, φιλοξένησαν το πρώτο συνέδριο πάνω στο "Web 2.0" στο οποίο δώθηκε μια προσέγγιση πάνω στην έννοια του “Web as platform” – “Το διαδίκτυο ως πλατφόρμα”. Εξαιτίας της ανάλυσης αυτής, άρχισε να αποδίδεται εσφαλμένα η πατρότητα ενός ολοκληρωμένου ορισμού στον O’ Reilly, χωρίς ο ίδιος να έχει δώσει ξεκάθαρα κάτι ως ορισμό. Δημιουργήθηκε έτσι ένα ντόρος σχετικά με το ζήτημα αυτό μέχρι που ο ίδιος ο O’ Reilly αποφάσισε να βοηθήσει στη διαλεύκανση της υπόθεσης λέγοντας -στο πρώτο μας άρθρο- ότι,

Web 2.0 is the business revolution in the computer industry caused by the move to the internet as platform, and an attempt to understand the rules for success on that new platform. Chief among those rules is this: Build applications that harness network effects to get better the more people use them. (This is what I've elsewhere called "harnessing collective intelligence.")

Ποια όμως τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της νέας αυτής γενιάς?

Το δεύτερο άρθρο με τίτλο «Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του Web 2.0» κάνει μια πρώτη προσέγγιση. Για τον συγγραφέα, ακόμη και ένας απλός ορισμός του Web 2.0 ως, «ένα σύστημα στο οποίο οι συνδεδεμένοι χρήστες μετατρέπονται σε συμμετέχοντες παρά απλοί θεατές» είναι ένα αρχικό πλεονέκτημα. Η πληροφορία μπορεί να εξαχθεί από διαφορετικές τοποθεσίες και να γίνει απευθείας εξατομικευμένη. Συνεχίζει, υποστηρίζοντας ότι θα επέλθει μαζική και διαρκής ενημέρωση των χρηστών, οριζόντια διαμορφωμένη, σε ένα περιβάλλον όπου οι ιδέες και η ελευθερία θα διακινούνται ελεύθερα και χωρίς την λογοκριτική παρουσία κάποιας αρχής. Αυτή η «προσωποποίηση» του διαδικτύου από μια άμορφη μάζα χώρων και διευθύνσεων, κρύβει μειονεκτήματα με βασικότερο την επισφαλή ομοιόσταση του. Αυτό σημαίνει ότι χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο, δεν έχουμε πρόσβαση στις υπηρεσίες που αυτό προσφέρει. Επιπλέον επικίνδυνο γνώρισμα θεωρεί την απεξάρτηση από το χαρτί, καθώς υπάρχει το εφιαλτικό σενάριο όπου εξαιτίας μηχανικών βλαβών μπορεί να χαθούν τόνοι επιστημονικής και μη γνώσης, αν δε κρατάμε αρχείο. Κλείνει δε, με ένα κλασικό αντεπιχείρημα των Web 2.0 τεχνολογιών που έχει να κάνει με το ότι, η μαζική ανταλλαγή δεδομένων στα πλαίσια αυτού, εγείρει σοβαρά ζητήματα ως προς τα πνευματικά δικαιώματα μιας δημιουργίας.

Τελικά το Web 2.0 θεωρείται καλό ή κακό?

Την απάντηση επιχειρεί να δώσει το τρίτο ομώνυμο άρθρο, στο οποίο ο συγγραφέας κάνει ένα απολογισμό σε κάποια θετικά και αρνητικά του Web 2.0, ορμώμενος από ένα απόσπασμα άρθρου του Michael Gorman, πρώην προέδρου του American Library Association. Αρχικά αντικρούει το επιχείρημα του Gorman ότι η χαλαρή δομή των κειμένων Web 2.0 επηρεάζει την αυθεντικότητα τους καθώς και τον ισχυρισμό ότι το διαδίκτυο θίγει την αυθεντία στη μάθηση από τους ακαδημαϊκούς επαΐοντες αφού η επίτευξη της γνώσης δεν προέρχεται μόνο μέσα από το μονόδρομο των απανταχού ειδικών. Επισημαίνει επίσης την παράλειψη του Gorman στο ότι προσμετράτε ως θετικό το γεγονός ότι το Web 2.0 παρέχει ελέγχους και εξισορροπήσεις του προς δημοσίευση υλικού. Αναφέρει όμως ότι η ουδετερότητα των διάφορων άρθρων (ειδικά στη Wikipedia για παράδειγμα ) είναι λάθος τακτική διότι ο αναγνώστης θα πρέπει να έρχεται σε επαφή με μια προσωπική άποψη και όχι ξερά γεγονότα. Ως αντιφατικό στοιχείο –θετικό αλλά και συνάμα αρνητικό- θεωρεί την αναγωγή της συλλογικής μνήμης ως καλού αγωγού της διάδοσης της πληροφορίας αλλά και την πληθώρα μη συμβατικών πηγών ενημέρωσης και πως αυτή επηρεάζει την διαμόρφωση μιας άποψης.

Μήπως θα πρέπει τελικά να υιοθετήσουμε μια πιο κριτική στάση πάνω στις νέες αυτές τεχνολογίες? Μήπως τελικά υπάρχει ένας υφέρπον αμοραλισμός στο Web 2.0 και τι συνέπειες θα επισύρει αυτό?

Κάπως παλιό χρονολογικά το τέταρτο άρθρο, στυφνό στη γραφή και πολύπλοκο στα νοήματα που θέλει να περάσει. Τα βασικά σημεία του (αξίζει να το διαβάσει κανείς όλο)επιχειρούν μια πιο φιλοσοφική και φιλολογική προσέγγιση της έννοιας Web 2.0 όπου και αρχικά ο συγγραφέας κάνει την πρόβλεψη ότι ως χρήστες θα μετατραπούμε σε ελεύθερα μετακινούμενους «netizens» -κατά το citizens, πολίτες- στα πλαίσια μιας αργής ατομικής και κοινωνικής μετάβασης σε ένα cyber world. Ακολούθως προσπαθεί να εξηγήσει ότι όταν κάτι συμβάλει σε μια βελτίωση του επιπέδου μας –έστω και υποβολιμαία- τότε αυτό αναγάγετε σε «αναγκαίο καλό». Είναι όμως όλα όσα το Web 2.0 αντιπροσωπεύει (συμμετοχικότητα, πολυσυλλεκτικότητα εικονικές κοινότητες, ερασιτεχνισμός) έννοιες που θα πρέπει να τις δεχόμαστε άκριτα θετικά? Με βάση κάποιες αναφορές σε χαμηλού επιπέδου καταχωρήσεις της Wikipedia, η απάντηση που δίνει είναι, όχι. Συνεχίζει την επίθεση στο Web 2.0, αναφερόμενος στο κόσμο της μπλογκόσφαιρας με την αγάπη της στον ερασιτεχνισμό, την επιπολαιότητα, την έμφαση στη γνώμη αντί ρεπορτάζ, και την τάση να ενισχύει τον εξτρεμισμό αντί να τον αποδυναμώνει. Κλείνει δε με την κύρια επίκριση του να είναι ότι, στο Web 2.0 δεν υπάρχει κάτι χειρότερο από την ηγεμονία του ερασιτεχνισμού καθώς υποστηρίζει πως θα φτάσει στο σημείο να μεταλλάξει την μορφή και την «οικονομία» της παραγωγής και της κατανάλωσης στην κοινωνία.

Στο πέμπτο και τελευταίο άρθρο γίνεται μια ανασκόπηση πάνω στο κατά πόσο ευσταθούν οι κριτικές για το Web 2.0 (μέσω επίκλησης στην αυθεντία).

Στο άρθρο επισημαίνεται η θέση πως η κριτική για τις τεχνολογίες Web 2.0 αντιμετωπίζεται κάπως μνησίκακα από την ίδια την μπλογκόσφαιρα, με την πλειοψηφία των χρηστών να απορρίπτει μετά βδελυγμίας τον οποιοδήποτε τολμά να κριτικάρει τα τεκταινόμενα. Ο συγγραφέας αντεπιτίθεται στους ένθερμους υποστηρικτές που δεν διαβλέπουν την επικείμενη –κατ’ αυτόν – πτώση του Web 2.0. Η αξία όμως του άρθρου δεν εντοπίζεται στην κριτική που επιχειρεί να κάνει αλλά στον τρόπο που την κάνει. Και αυτό γιατί, κάνοντας επίκληση σε άλλον αρθρογράφο (μάλιστα τυχαίνει να είναι αυτός του παραπάνω άρθρου!), προσωπική μου άποψη είναι ότι είναι οξύμωρο να κριτικάρεις μια τεχνολογία την στιγμή που την χρησιμοποιείς και εκμεταλλεύεσαι στο έπακρο, διότι έτσι αυτοαναιρείσαι. Σε κάθε περίπτωση όμως η πραγματική αξία που βγαίνει μέσα από το άρθρο αυτό συνοψίζεται στην ιδιότητα και μέγιστο ατού των τεχνολογιών Web 2.0, αυτό της συμμετοχικότητας στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης (general consesus).

********************************************

5 ιστότοποι που εντάσσονται στις τεχνολογίες "Web 2.0"

• http://en.wikipedia.org
• http://www.ebay.com/
• http://www.youtube.com
• http://www.myspace.com
• http://www.last.fm

Και οι πέντε παραπάνω χώροι ικανοποιούν τα βασικά χαρακτηριστικά του "Web 2.0". Χαρακτηριστικά τα οποία διαφάνηκαν και από τα παραπάνω άρθρα αλλά και τα οποία μπορούν να απαντηθούν συγκεντρωτικά στην εικόνα του παρακάτω συνδέσμου.
http://en.wikipedia.org/wiki/File:Web_2.0_Map.svg
Έτσι λοιπόν όλοι οι παραπάνω χώροι διαπνέονται από,

• συμμετοχικότητα (οι χρήστες είναι ενεργοί διαμορφωτές του περιεχομένου και όχι απλοί αναγνώστες αυτού)
• εξατομικευμένες υπηρεσίες,
• πνεύμα συλλογικής διαμοίρασης του περιεχομένου,
• συνεργατικότητα στα πλαίσια διαμόρφωσης μιας διαδικτυακής κοινότητας,
• κινητικότητα ανάλογα με τις νέες ανάγκες (προσαρμοστικότητα και ευελιξία στη μορφή και δομή του χώρου)
• και πολλά άλλα από αυτά που αναφέρθηκαν στα παραπάνω άρθρα αλλά και άλλα που τυχόν δεν αναφέρθηκαν.

Σίγουρα οι τεχνολογίες "Web 2.0" ήρθαν για να μείνουν. Το που θα οδηγήσουν, εξαρτάται από τον καθένα από τους χρήστες τους. Και αυτή είναι η μαγεία της όλης διαδικασίας. Ή μήπως κρύβεται κάτι πίσω από όλα αυτά? Μήπως τελικά έχουμε την ψευδαίσθηση ότι εμείς ως χρήστες είμαστε κύριοι των όποιων εξελίξεων...? Ίσως! Ίσως πάλι όχι!
Θα δείξει...